Apartman

05:04


Akşam 11'de eve geldim. İçkinin etkisiyle de sızmışım, gece 2'de geri kalktım. Bol bol su içtim, iki tane sigara içtim, bir bölüm Shameless izledim, Happy Valley'i yarıda kapattım, bulaşık yıkadım, banyo yaptım, The Smashing Pumpkins'in Mellon Collie and the Infinite Sadness albümünü dinliyorum.
Bir sigara daha yakacağım sanırım.
Artık bilmiyorum. Kendimi açıklayamadığım her an içten içe çürüdüğümü hissediyorum. Hayatımı değiştirmekten, insanların, kendi arkadaşlarımın benim hakkımda ne düşüneceğinden çok korkuyorum. Ruhum yavaş yavaş ölüyor gibi. Hiç kimsenin daha önce beni sevdiğini söylemediğini düşünüyorum. Artık her şeyden nefret ediyorum. Bu apartman dairesi, kendi yatağım. Her şeyin kirlendiği düşüncesi, burada durmak. Bazen sana yemin ediyorum yatağa yatıp başıma yorganı çekip, bir daha altından hiç çıkmamak istiyorum. Hiç bir şey yapmadan sadece uzanmak istiyorum. Daha önce hiç içmediğim kadar içiyorum. Ve tek düşündüğüm bir tane daha içmek. Sonra her şey çok daha iğrenç bir hal alıyor. Ben mutsuz olmaya programlanmış bir insan değilim. Gülmeyi seviyorum. Gözlerimden yaşlar gelene kadar gülmek istiyorum. Daha sonra bu aptal apartmanda yalnız başıma oturuyorum, hayatıma neler olduğunu düşünüyorum. Artık sevip sevmediğimi bile bilmediğim bir bölümde okumaya neden devam ediyorum? Aileme, çevremdekilere başarabileceğimi önemli biri olduğumu göstermeye çalışmalıyım mı diye düşünüyorum. Gerçekten önemli olan şeyler mi bunlar.?Ben gerçekten yaralandım. Ne yapıyorum, neden yapıyorum tüm bunları.

İlgili Yayınlar

5 yorum

  1. Yalnız değilsin de, yalnız kalmakta ya da olmaktan korkuyorsun sanki. Elbette bu durum anlaşılabilir. Ancak çevrendekiler seni başarından dolayı seviyorsa zaten yalnız kal daha iyi. Ve eminim ki kimse, kimseyi başarısından dolayı sevmez. Ayrıca şöyle bir düşüncem de var, bilmiyorum doğru mu ama... Gerçekten istediğin şeyleri yapmıyorsun. Ama ne istediğini de tam olarak bilmediğin için hayatın akışıyla sürükleniyorsun. Emin ol, birçok kişi ne istediğini tam olarak bilmiyor. Belki de bu yüzden okuyup öğrenmeye çalışıyoruz. Memnun değilsen bırak ama üstesinden geldiğin zaman hoşuna gidiyorsa devam et. Gerçekten ne sevdiğini ya da istediğini ise zamanla öğrenebilirsin. Geç olması söz konusu bile değil hiçbir zaman. Çünkü tam öğrendiğin anda, seni o noktaya getiren her şeyin aslında bunda bir katkı payı vardır, bence.

    Biraz karışık oldu ama umarım anlatabilmişimdir...

    YanıtlaSil
  2. Lazy "Komik Bir Hikaye" diye bir kitap var.Hiç duydun mu ? Aynı ismi taşıyan filmi de var bu kitabın.İzlemelisin ya da okumalısın iyi geleceğini düşünüyorum.Kitap bana bile fayda etti.Eğer istersen kitabı ben sana yollayabilirim? Sadece iyi ol yeter ^^

    YanıtlaSil
  3. Yalnız değilsindir tabi ki, sadece zor bir dönemden geçiyorsun anladığım kadarıyla. Belki derslerinin stresiyle, belki de yaşadığın bazı olayların etkisiyle. Tam bilemiyorum tabi hayatının nasıl olduğunu ama sadece kötü bir dönemindesin ve atlacaksın bunu. Karamsar düşüncelere kapılma öyle ya

    YanıtlaSil
  4. Tüm bunlar bir geçiş süreci.
    Bitince aklına bile gelmeyecek.

    YanıtlaSil
  5. Kimsenin isteklerini gerceklestirmek icin bu dunyaya gelmedik. Yasadigin hayatin kendine ait oldugunu ve sadece bir sansin oldugunu unutma tabi reenkarnasyona inanmiyorsan. Baskalarinin dusuncelerinden kendini sorgulamayi birak. Yasadigin hayattan mutlu degilsen yeniden basla. Hayat senin hayatin. Kendini cok yorma

    YanıtlaSil