Kök Salmak

21:37


Kendimi tam 1 ay kaybettim; ders çalışmak, okula gitmek, yemek yemek ve insanlarla muhabbet etmekten başka hiç bir şey yapmadım. Yeni arkadaşlıklar, sevdiğim-sevmediğim ilişkiler geliştirdim. Aynı bokları yedim usanmadım, yılmadım. 
Bloga gelemedim ama bir yerlere de gitmedim. Dolandım durdum buralarda ama temelli terk eylemedim. Yazamadım ama gerçekten yorgundum, çalışmak neymiş, evin yüzünü görmemek neymiş onu öğrendim. Dertlerime dert eklemedim zaten ailesel dertlerim dışında kalbim-zihnim tertemiz sayılır. Ailesel problemlerimi de düşünmemeye çalışıyorum, çünkü benim elimden gelebilecek hiç bir şey yok.
Müzik dinliyorum, tekrardan bir şeyler izlemeye çalışıyorum. O kadar uzun süredir film izlemiyorum ki en son izlediğim filmin ismini hatırlayamıyorum.
Yeni yeni rahatladım, yoğunluğum azaldı. Bu seferde gezmeye, tozmaya, kafe köşelerinde sürtmeye başladım. Yine kendi evimin yolları dar geldi bana.
Annemin ve ablamın yanına gittim. Ablam ve arkadaşıyla denize karşı terk edilmiş bir evin terasında bira içtim. Sarhoş oldum, denizin kokusunu içime çektim. Denizi, sahili ne kadar özlediğimi; İskenderun'u ne kadar özlediğimi fark ettim. Çok sevmişim sanırım ben oraları. Buraları sevdiğimi, buralardan gitmeden fark etmek istiyorum.
Göçebe vari hayatımda bir yerlere kök salmak istiyorum.

İlgili Yayınlar

4 yorum

  1. ben de sana milyonlarca kalp bırakmak istiyorum <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben de sana bir milyon kere bir milyon kalp gönderiyorum. ^^^

      Sil
  2. Bir yere yerleşebilmek benim de arzum ama iş güç edinene kadar olmayacak gibi geliyor. Bu samimi yazılarını özlemişim. Hem hüzünlenip hem de "geri döndü" sevinci yaşamak çok saçma geliyor kulağa, ama öyle biraz... sanırım. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ben hiç bir zaman yerleşemyeceğim sanırım kesin o :(

      Sil