Yorgunum

02:30


Uzun bir süreden sonra hayatımın en boktan iki gününü art arda geçiriyorum. Bir gün önce tacize uğrayıp tam bir saat boyunca yağmurda ıslanarak eve dönmeye çalıştıktan sonra, bugünde ailemden kötü bir haber aldım. Hiç konuşmak bile istemiyorum aslında ama yazmazsam ne yaparım ne ederim bilmiyorum. Gecenin 1'inden beride şehrin sokaklarında açık büfe aradım sigara almak için. Bulamadım, en son benim evin arka sokağında ki küçük suriyeli restoranını gördüm açık, tam kapatıyorlardı, çalışanlara sordum burada sigara alınacak bir yer var mı bu saatte açık diye. Tam anlamadılar sanırım ne dediğimi ama bir oğlan paketini çıkarıp üç dal sigara verdi hemen. Acıdılar halime sanırım. Tiryaki falan değilim, bu çarşamba arkadaşların yanında üç dört tane içmiştim-önce ise hiç-, ondan beri aklıma bile gelmiyordu. Tüm dertler üst üste binince bir andan gerçekten canım sigara çekti. Eşofmanlarımla saatlerce sokakları arşınladıktan sonra da imdadıma Suriyeliler yetişti. Verdikleri sigarayı da evde ocakta yakmaya çalışırken saçlarımın birazını da yaktım. Üç dal sigarayı on dakikada içtim, yarım saat boyunca da ağladım. Neye kime, kendime mi yoksa babama mı yoksa anneme mi yoksa ablama mı ağladığımı bilmiyorum.

İlgili Yayınlar

5 yorum

  1. Konuşmak istemiyorsan anlarım. Ama istersen de seni kimse tutamaz.

    YanıtlaSil
  2. Anlatmak istersen anlatabileceğini zaten biliyorsun. (Keşke daha iyisini yapabilseydim ama elimden gelen bu.)

    YanıtlaSil
  3. Seni seviyorum.
    Söyliyceklerim bu kadar.

    YanıtlaSil
  4. O sigarayı şu sıralar bende çok istiyorum ama içmemek için elimden ne geliyorsa yapacağım. Dediğin gibi dertler geldi mi üst üste geliyor :(. Bol şans diliyorum sana.

    YanıtlaSil
  5. Galiba bu dönem dert mevsimi, bende yaklaşık 2 buçuk aydır her gün sigara içmek istiyorum ama ben daha bir suriyeliye denk gelemedim bakalım ne olacak. Umarım en kısa sürede sıkıntıların azalır. Dertsiz insan yok ama ne diyeyim, kendine dikkat et şansın, bahtın bol olsun.

    YanıtlaSil