Yalnızım, Yalnızız.

01:06


Üniversiteye döndüm niye döndüm bende bilmiyorum, aslında biliyorum okulum açılıyor sınavlarım başlıyor o yüzden döndüm, ama istemiyordum ben döndüm arkadaşlar neden döndüm. Otobüsle gelirken, müzik dinliyordum tam da şehirden çıkmış kırsallara doğru yol alıyorduk. Birden Phantom Planet'in California şarkısı çalmaya başladı; bu ne kadar trajik anlayabiliyor musunuz resmen gözlerim doldu. Ben bunu hak etmiyorum arkadaşlar, şarkının tam 'california here we come' kısmında kırsala doğru gittiğimi fark etmenin ne kadar ironik olduğunu anlayabiliyor musunuz? Hayatımın bu halde olmasını hak edecek ne yaptım bilmiyorum ama olduğun noktayı değiştirecek hiç bir şeyde gelmiyor elimden. 
Bu arada hayat boyu yalnızlık ile sınanıyorum, uzun süredir ilişkisi olanlar ya da evliler biraz anlatsanıza, sürekli yanında elinizi tutacak birisinin olması nasıl bir duygu gerçekten merak ediyorum; eminim benim gibi merak eden bir çok arkadaşımız var çünkü bunu merak eden tek ben olamam, tek yalnız ben olamam. Konuşsanıza arkadaşlar yalnızlık acıtıyor desenize, belki birileri yalnızım diye kalabalıklarda bağırsaydı yalnızlar bu kadar yalnız hissetmezdi. Yalnızlığın en kötü yanı tek yalnızın da kendisi olduğunu düşünmesidir. 
Böyle içli içli saçmaladığım yazıları üzerinde biraz düşündükten sonra siliyorum, hiç yayınlamıyorum, ama kararlıyım bunu yayınlayacağım. Bunların hepsinin nedeni acıklı şarkılar ve benim hala, üniversiteye giderken kendimi 'homesick' hissetmem. 3 yıl geçti, ben hala neden atlatamadım bilmiyorum.
Uzun süredirde burada içimi dökmüyordum iyi oldu iyi, beni yeni okumaya başlayan birileri varsa blogun yazarının da nasıl bir gerizekalı olduğunu öğrenmiş olur.
Hadi ben gittim umarım herkes ayrılır sevgilisinden, eşinden, dostundan. Hiç kimse bana 'you dont know how lovely you are' demedi umarım size de kimse demez.
BÖÖÖÖÖÖ

İlgili Yayınlar

17 yorum

  1. Yanında elini tutabileceğin, çağırdığında koşacak, seni seven insanlar çok olsa dahi yalnızdır insan. Ben hep böyle düşünürüm, böyle hissederim. Hep kendimizle baş başayız.
    Ama yine de kimse ayrılmasın ve sen de seni çok çok sevecek doğru insanla karşılaş inşşşşşallah:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İnşallah bakalım. instagramdan da takip ediyorum çok güzel fotoğraflar paylaşıyorsun.

      Sil
  2. Öncelikle yalnızlık kötü bir şey değil, buna bir açıklık getirelim. Çoğu insan yalnızlıktan ölümcül bir hastalıkmış gibi bahsediyor ama bence hastalık falan değil, bilakis tercih. Yalnızlığın bir kader değil seçim olduğuna inanıyorum. Güzel yanları da var ayrıca bunun. Nedense toplumda insanlar bundan trajedi çıkarmaya çalışıyor :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. şimdi bu yorumunu senin hakkında bir şey bilerek cevaplayabilirim. sen yalnız mısın? değilsen bekarı karı boşamak kolaydır demek istiyorum; eğer yalnızsan da demek ki sen bir yolunu bulmuşsun sanırım yalnızlığın mutluluğunu çıkaracak

      Sil
    2. Şu sıralar yalnızım evet. Memnunum da. Çünkü kimseyle hesabım yok. İstediğimi yapıyorum. Kafama göre yaşıyorum hayatımı. Eh, günümü oyalayacak (sinema, bar, vs.) arkadaşlar da var. Daha nolsun. Ve bir gün, aşağıda Eylül Hanım'ın da bahsettiği gibi, "o kişi" beni bulacak. O yüzden takılmıyorum halime. Anı yaşıyorum. Herkes bir şekilde sevilecek. Ama yalnızlık hissi maalesef devam edecek. Çünkü yalnız geldik, yalnız gideceğiz. Tek başımıza gözümü açtık, tek başımıza da toprağı boylayacağız. Oyunun kuralları böyle, naparsın.

      Bu okul işlerine de çok takma. Çünkü her şey gibi onun da bir sonu var. Hepimiz geçtik o yollarda demek istemem, çok klişe bir laf. Ama öyle. Her şey bitiyor sonunda. En güzel günler de en kötü günler de. Üniversite yıllarımı güzel hatırlasam da lise yıllarım gerçekten hiç bitmeyecekmiş gibiydi. Allah'ın her günü, "öf gene mi onca yol katedicem ya" diyerek yola koyulurdum ve işte buradayım. Tüm sıkıcı günlerin üzerine toprak attım. Üzerini çiğniyorum :)

      Sil
  3. Şu yazdıklarından çekinme artık. Herkes her gün ne kadar yalnızlık çekip aynı duyguları hissediyor anlatmama gerek yok. Bir eşinin olması da değiştirmiyor durumu çoğu zaman. Hayat saklandığımız yerde bizi bulup yine o hiçlik duygusunu illa ki yerleştiriyor en derinimize.
    Aşkı tatmak için 23 yaşına kadar ot gibi beklemiş biriyim ve o günlerdeki merakımı düşündükçe anlıyorum seni. Ama bil ki kimse o güzelliği ömür boyu muhafaza edip aynı şekilde hissedemiyor. Ve iki durumu kıyaslamam gerekirse bunu anladığın an çektiğin yalnızlık ilkinden daha zor.
    O yüzden hayata biraz daha güven ve bekle sana istediğini vermesi için.
    Bu arada yaşadıkların senin daha güçlü olmanı sağlayacak.
    Sen de sevilecek, seveceksin zaten kaçarın yok bunu bil. Dileki seni kaçınılmaz sona daha yavaş götüren veya mucize bu ya hiç götürmeyen biri olsun.

    Şu okul konusunda da hep mutsuzsun, nasıl olacak?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. umarım her şey dediğin gibi çıkar ve bunlara acı bir anı olarak bakarım sadece; öyle yani sanırım okul konusunda. bakalım sonu nereye varacak o konuyu bende merak ediyorum.

      Sil
  4. Yalnız değilsin!
    Yalnız değilsin
    Yalnız değilsin
    Yalnız değilsin
    Yalnız değilsin

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yalnızım ama tek yalnız mı ben değilim acaba. :)

      Sil
  5. Çok yalnız olduğunu sanıp da yardım istediğinde etrafında onlarca gerçek dost bulmak... Bir de tam tersine çılgın kalabalıklar içinde tek gerçek dost bulamamak... Yalnızlık kişiye göre, duruma göre, yaşa ve deneyimlere göre değişir diye düşünenlerdenim."Kendi kendine yeten insan" yalnız sayılabilir mi?
    Dünya o kadar büyük ki, hep yalnızız zaten. "Paylaşabilmek" zaten kendinizi daha iyi hissettiğinizin bir göstergesi. Kilometrelerce öteden selamlar...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. aslında arkadaş sevgisi olarak bir şekilde kendimi doyuruyorum. beni bahsettiğim daha aşksal bir yalnızlıktı böyle deyince de direk cinsellik gelmesin. ne bileyim birine sıkıca sarılmak, çenesini okşamak bunun gibi şeyler sadece sevgililerin paylaşacağı şeylerin yoksunluğu. yoksa çok geniş çevrem olsun diye tutturan bir insan değilim yok da zaten bir iki tane arkadaşım olsun yeter bana.

      Sil
  6. Allah sana da elini tutmak için hep yanında olacak birini nasip etsin. Ama öyle ayrılın falan diye beddua edilir mi çok ayıp cık cık!!

    Ya hani okula falan giderken ya da işe, böyle evden çıkmak istemezsn derinden ağlayasın gelir amaa ağlayamazsın kalbin daralır miden içten ağrır, o homesick mi oluyor? Ben o duyguyu hiç ifade edemiyorum da adı varsa çok mutlu olucam :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ya beddeua işin şakası. :) aynen o homesick oluyor işte. :) evden çıkmaya ayağın gitmez midende garip bir duygu birikir. :)

      Sil
  7. Daha dun ''Ne zaman bitecek bu yalnızligim?" diye depresif bir sekilde dolastigim icin seni anlıyorum sanırım ^^ her zaman boyle olmuyor tabi ama insan bazen seni sen oldugun icin seven sana ihtiyac duyan ya da sen ihtiyac duyunca kosup gelen romantik bir iliski istiyor. ihtiyac duydugumda arkadaslarim yardima kosuyor tabi ama bazen yetmiyor. Neyse ben de içimi dökmüş oldum :D blogunu yeni keşfettim yazılarını severek okuyorum ilk yorum buraya nasip oldu ^^

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çook sevindim yazılarımı okumana ve beğenmene hoş geldin diyeyim o zaman bloga. :D

      Sil
  8. Gerçekten anlaşabildiğim, beni yargılamayan, her şeyi yüzüme söyleyen arkadaşları 30'uma yaklaşırken ve hatta 30'umdan sonra buldum. Hadi bunu da yazayım buraya, sevgililik müessesesi kapsamında pek yalnız da kalmadım 20'li yaşlarım boyunca ama yanında yalnızken ettiğim kadar rahat ettiğim birini bulduğumda 31 yaşındaydım.
    Yalnızlık kendi tercihin olunca çok güzel ama ne çeşit olursa olsun bir "human touch" istiyorsan ve bulamıyorsan, dünyanın en acı verici şeyi. Var ama tünelin ucunda ışık, birileri var, bazen beklemek gerekiyor.
    İlkokuldan doktoraya kadar her gününden nefret ettim okulun. Evden çıktığım anda koşarak odama dönme isteği oluşuyor, yıllarca bastırdım o isteği. Bitir ve bir daha arkana bakma.

    YanıtlaSil