Bir Yılımı Geri Verseniz...

18:36


Kaldım arkadaşlar zaten az çok başlıktan da anlaşılıyordur diye düşünüyorum; en zoru ise 2-3 puan gibi komik rakamlarla sınırdan kaldım. Çok komik değil mi ya 2-3 hani, 2-3 ha, gerçekten 2-3 şaka gibi rakamlar değil mi sizce de? Hayatımın en zor yılını atlattım ama bu bir yıl boyunca sürekli hayata karşı da kaybetmiş hissediyorum. Çok şey götürdü benden bu yıl, en çok da öz güvenim yerle bir oldu sanırım. Hiç bir şey için bu kadar uğraşıp da elde edemediğim olmamıştı daha önce. Bütün başarıların belli bir uğraş sonucunda kazanılacağını düşünürdüm, kendimi yeterince zeki bulurdum. Ama bunların hiçbirinin doğru olmadığını fark ettim. Hayata artık daha farklı bir pencereden bakmaya başladım; daha küçük ama daha güvenli bir pencereden. Daha fazla yazmak istiyorum ama ne söylemeliyim, kelimeler üzüntü duygusunu yoğunlaştırıyor mu yoksa içimde ki zehri akıtmama mı yarıyor bilmiyorum.
Adaletsizliğe karşı da çok kızgınım, dün lise de ki arkadaşlarla toplanmaya gittim. Bir arkadaşım yeni araba alıyormuş mercedes zatturu zut model bir şey, birisi Avustralya birisi de İngiltere'ye gidiyor dil eğitimi için. Ben ne mi yapıyorum tüm yaz evdeyim işte odamdan çıkmak da istemiyorum. Başka ülkeye gidecek param da yok zaten; kendime araba alma düşüncesi bile komik zaten, bizimkiler çok masraflı oluyor diye kendi arabalarını satmayı düşnüyorlar. Arkadaşlarımı kıskanmıyorum, hatta çok sevindim onların adına ama sanki geri kalmışlık duygusu da ağır geliyor. İşin garip tarafı ise o arkadaşlarımın benden çok daha iyi birer insan olmaları; şimdiye kadar kimsenin kalbini kırmamış ya da kötülük yapmamışlardır, benim aksime tabi acaba iyi şeyler iyi insanların başına mı geliyor diye de düşünmeden edemiyorum. En üzücüsü ise bu cümleleri annem ya da babam okusalar benden çok daha üzülürler, sanırım bir aile için en kötü şey çocuklarının isteklerini karşılayamamaktır.

İlgili Yayınlar

37 yorum

  1. Yeterince zekisin zaten. Zeka derslerle falan ölçülmüyor.
    Ayrıca o arkadaşlarının sahip olduğu imkanlara bir çoğumuz sahip değiliz. Eğer şimdi onlar gibi olamazsan mesleğe başlayınca olursun. Sıkıntı yok yani.
    2-3 puanla kalman gerçekten üzücü olmuş. :( Genelde böyle şansız şeyler benim başıma gelir. Üüzlme desem bir değeri olur mu bilmiyorum. Her neyse, yine de söylüyorum; canını fazla sıkma. Senden önemli değil ya.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. gerçekten bazen şikretmeyi de hatırlamak lazım doğru diyorsun. :)

      Sil
  2. Hayata biraz daha olumlu bakmaya çalış, yazılı sınavlar kimsenin zeka ölçütü olamaz..
    Aksilikler olmuştur, bir şekilde olmamıştır işte; scarlet o'hara 'dan alıntı yapayım sana :) Yarın yeni bir gün!

    Mercedes mevzuları daha karışık, sosyal adaletsizlik her yerde toplumun her kesiminde yapılacak tek şey bir üst sınıfa çıkmak için dişinle tırnağınla savaşmak, kapitalist piyasa sistemi balta girmemiş bir orman kadar vahşi, yükselmek ve daha çok yükselmek her zaman mümkün ama duygusal zaaflar seni yere çakmamalı. Herkes mi ayrıcalıklı doğuyor nihayetinde?

    Bunları uzun zamanını adaletini s...yim dünya diye gezen bir insan olarak yazıyorum. Olumlamaya dön. Pollyanna o kadar da salak değil :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. şimdiye kadar aldığım en güzel yorum olabilir çok teşekkür ederim ya yorum için düşündürdüklerin için.

      Sil
  3. İyi şeyler iyi insanların başına gelir ha? :)
    Benim hayat tecrübelerim de tam tersini söylüyor. O zaman şunu anlıyoruz ki hayatta adalet kavramı olmamasının yanı sıra iyi kötü ayırmadan rastgele dağıtıyor şansını.

    Adaletsizliğe ne isyan çözüm ne de suskunluk. Hep oldu, yarın da olacak.
    Hayatımın bir kısmında çok düşünürdüm bu konuyu, çok irdelerdim, isyanım sinirime karışır huzur vermezdi ama neyse ki atlattım.
    Sadece sürekli tekrarladığım bir söz sayesinde: Hayat adaletsizdir, alışın!
    Bu kadar basit. Ne ötesi var ne berisi. Ne derinlemesine anlamaya gerek var ne de isyan etmeye.

    Gerçekten üzüldüm ama ne söyleyip seni rahatlatacağımı da bilemiyorum açıkçası.
    Anlatınca ben de bilemem rahatlıyor muyum yoksa anlattıkça büyüyor mu derdim. Berbat bir duygu.

    Geveze'nin yorumunu çok sevdim. Ben de diyorum ki o zaman: Yarın yeni bir gün!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. şu yorum bile yanımda olduğunu hissettiriyor ponti. :)

      Sil
  4. Sınavlar insanın zeka seviyesinden ziyade ezber becerisini ölçüyor. Hangi üniversitede veya bölümde okursan oku genelde böyledir. Ucundan sınıfta kalman da sinir bozucu bir durum, gerçekten. Ama önemli olan şey, buna nasıl yaklaşacağın. Kötümser bakarsan, hayata da nasıl bakacağının örneğini yazının ikinci yarısında görürsün zaten. İyimser bak da demiyorum, zaten ne kadar iyimser bakabilirsin ki buna. Fakat hemen en kötüünü düşünme.

    Sınıfta kaldığını kabullenerek işe başlayabilirsin. Daha sonra, önündeki seneyi nasıl geçireceğini kafanda planla. Üniversiteden bir sene geç mezun olmak senin dezavantajına ama sınıf atlasaydın, o senenin sınıfta kaldığın bu seneden daha iyi veya daha başarılı olup olmayacağını bilemezsin. Olay biraz da senin bu seneyi nasıl geçireceğinle alakalı. Kendini arkadaşlarının sahip olduklarıyla kıyaslamak yerine, onların sahip olduğu şeylerin, arkadaşlarına neler kattığına bak. Arkadaşının İngiltere'ye dil okuluna gitmesi İngilizce'yi öğreneceği anlamına gelmez, aynı şekilde senin sınıfta kalman da senin başarısız veya zeka özürlü olduğunu kanıtlamaz.

    Şu anda yapabileceğin tek şey bu durumu kabullenmek ve bundan nasıl en az zararı alarak kurtulacağını bilmek. Her şeye olumsuz bakma lütfen, yarının ne getireceğini bilemezsin. Arabasıyla övünen arkadaşın yarın gidip o arabayla -Allah korusun- kaza da yapabilir veya sen sınıfta kaldığın senede çok iyi fırsatlarla da karşılaşabilirsin. Demek istediğim o ki durumu en yalın biçimiyle ele al, kendini bu kadar üzme ve önündeki seneyi en iyi şekilde geçirmeye bak :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşşekkür ederim, her cümlenle haklısın, ve bana yol gösteriyorsun. Arkadaşım ile ilgili de yanlış anlaşılmasın hiç bir zaman hava attığını düşünmedim ama insan yinede kıyaslıyor kendini.

      Sil
  5. Biliyor musun, daha bugün bir arakadaşımda hayat üzerine buna benzer bir konuşma yaptık.
    Arkadaşım haksızlığa uğradığını ve kimsenin -haklı olduğunu bilseler dahi- ses çıkarmadığınıi kendisini desteklemediğini söyledi. Hayat bu kadar adaletsiz mi diye sordu bana...
    Ben de "Evet maalesef adaletsiz" dedim. Hep deriz ya hayatın kendi terazisi var, evet var ama bu terazi belki bizim bildiğimiz anlamda ölçmüyor. Belki hayatta attığımız adımların, acılarımızın ya da sevinçlerimizin birebir karşılığı yok. Yani karma denilen şey sadece insanların rahatlaması için uydurulmuş bir kavram

    Bu tarz şeyleri çok düşünmeden, gücümüzün yetmediği şeyleri kabullenmek en doğrusu. Yani akıntıya bırakmak bazen...Ama hayat karşı hissedilen o kızgınlık nasıl yok edilir, işte onu ben de bilmiyorum

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. zaman geçmeden kabullenmek gerekiyor sanırım.

      Sil
  6. Mert bende saçım kızıl diye bir eğitim görevlisi tarafından bırakıldım.Okulu bir yıl uzatmayayım diye kapısına gittim,''hala akıllanmamışsın,kafan hala kızıl ''dedi bana mal herif!
    Şimdilerde profsör olmuş.
    Ona bu ünvanı verenin ecdadını sikim.
    Söyle bakalım,ben okulu uzattım diye geri zekalı mı oluyorum?
    Prof olan çok mu zeki?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. allahım her taraf gerizekalılar dolu ya. :D

      Sil
  7. merhaba takipçin oldum bana da beklerim

    YanıtlaSil
  8. Şu sınavların "hayat" olmadığını anladığın an, kendini daha iyi hissedeceksin. Çünkü dersleri verip hayata başlayınca, hayat bi güzel sikmeye başlıyor bizi, üzgünüm ama dersler ve okul sadece ufak birer flört.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hayat fucking hard bunlar bir şey değil diyorsun yani. :)

      Sil
  9. Sınavla zeka ölçülmez ki o nerden çıktı? Kaç büte girdim bazısında kaldım da hani. Sen hiç noktalı virgül yüzünden kaldın mı ben kaldım. Program çalışmadı hoca da bıraktı. Gözden kamış bir noktalı virgül. =)
    Ben iyi insanın başına iyi şeyler gelire de inanmıyorum tam bir zırvalık. İyi biri sayılmam am arada benim bile başıma iyi şeyler geliyor.
    Hem onların mercedes i olsa ne olur senin kurtarıcak hayatların olacak. Bir yılın çöp olmuş olsada istediğin okulu okuyorsun.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. offf senin ki de kötüymüş ya. hepimize kolay gelsin ya. :D

      Sil
  10. yazdıkların çok tanıdık:( geri kalmışlık hissiyle baş etmek çok zor ama sabretmeliyiz her şeyin bir zamanı var. evet belki bugün kaybettin ama yarın kazanacaksın. bunun içinde umudunu kaybetme.

    YanıtlaSil
  11. bir üniversite efsanesine göre söz şöyleymiş;
    4 yılda üniversite bitiren 4 yıl kaybeder,
    6 yılda bitirense 2 yıl.
    bu durumda sana uyarlarsak hepi topu 1 yıl kayıp söz konusu.
    elbette can sıkıcı bir durum,
    ama zamanı kendine zehir etme.
    aslında yaz boyu ben de seninle aynı şeyleri yapıyormuşum.
    ama bu yaz başka türlü olsun diyorum.
    örneğin halk eğitim merkezlerinin anasını ağlatcam!
    bir de yutub açıp spor yapcam.
    5 günde karın kası,
    10 günde gıdı eritme,
    8 günde kolların bıngılını giderme hesabı.
    ve bir de başka ülkeye gitme meselesi.
    inan bana ben de senin gibi başka ülke meselesine çok üzülüyordum.
    ta ki https://www.facebook.com/groups/interrail.turkiye/?fref=nf şu grubu görene kadar.
    inan bana bizim ailelerimizin bize sağayabileceği imkanlarla ya da bizim okurken arttırarak biriktirdiğimiz paralarla yapılabilecek bir meseleymiiş gezip görmek.
    sıkma o tatlı canını.
    üniversitede 7 sene sürünen ve hala bazı derslerden neden kaldığını bilmeyen kızcağız bildirdi.

    YanıtlaSil
  12. olsun.belki bu iki üç puan senin iyiliğin içindir.belki bu iki üç puan için harika bi yıl geçireceksin.hiç belli olmaz.bizim bi hocamız vardı lisede.aklınız varsa ünide bir sene uzatın hayatınızı yaşayın derdi.çünkü sonrasında özleyeceksiniz o yıllarınızı derdi.bilmiyorum.kafama eserse ben de yapabilirim böyle bi çılgınlık.gitmeden bilemezsin diyosundur belki ama.olsun düşünsene tek dersten kalmışsın ve bi yıldaha öğrencilik.gel git o dersi ver gerisinde gez toz eğlen.bi de bu tarafından bak derim benn :))
    arkadaşlarına da takılma bence.çünkü kendisini başkalarıyla kıyaslayanlar her zaman daha mutsuz olur.gerek yok yani.zaman içinde senin de mercedesin olur belki de audi.belki amerikaya gidersin belki de ingilterye.yaşayalım görelim bence.anın değerini bilmek en güzeli :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sende haklısın en rahat yıllarımız sonuçta üniversite yılları.

      Sil
  13. Heey bu ne karamsarlık böyle?
    1 sene neden seni bu kadar kötü düşüncelere sevketti ki? Olabilir. Bu çok büyük bir sorun mu? Ve senin gerizekalı olduğunu göstermez kesinlikle.Kendine haksızlık ediyorsun.
    Geçen zaman üzerine bu kadar düşünüp kafa yorma. Kaldın mı ? Kaldın. Zamanı geriye alabilir misin? Alamazsın. Elinden başka bir şey geliyor mu? Hayır gelmiyor.Tek yapacağın şey tatilin tadını çıkar ve bir sonraki seneye psikolojin rahat gir.

    YanıtlaSil
  14. Seni iki dakika bırakıyorum, bi bakıyorum dağılmışın ulan o.O

    YanıtlaSil
  15. Diğerleri iyi iken, senin kötü bir insan olduğunu nereden çıkardın anlamıyorum. Yani tamam tanışmıyoruz ama bu yaşta ne gibi kötülüklerde bulunmuş olabilirsin Allah aşkına? Var ya, Orhun'la (oğlum) konuşuyor gibiyim şu an. O da yorar beni böyle karamsar karamsar "ben neyim ki" falan diye:) Evde 17 yaşında bir erkekle uğraşıyorum zaten, burada da sana terapi yapacağız anlaşılan:) Mertcim, şaka bir yana, bunlar inan halledilebilecek problemler. Daha yolun başındasın. İnan -Allah korusun bir aksilik olmazsa- önünde çok daha keyifli günler olduğuna yürekten inanıyorum.

    YanıtlaSil
  16. Kayıp olarak düşünme,mutlaka sana kattığı şeyler olmuştur.
    Adaletsizlik konusunda ben de aynı düşünüyorum,hiç adil değil :/

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. inşallah katmıştır bir şeyler. :)

      Sil
  17. senden böyle bir şey okumak çok garip geldi.İçinde birikmiş.
    Nerden çıkartıyorsun kötü olduğunu?Herkes iyi diye bir şey yok.
    Yurt dışına da gidersin,araban da olur bir gün.Ayrıca senin yaşında bunların hiçbirine sahip olmayan o kadar çok kişi var ki.Evet bazen çok erken yaşta bunlara sahip olanlar var fakat bunun acısını kendinden çıkarma.
    Hem sınavlarla çalışkanlık ölçülüyor,zekilik değil.

    YanıtlaSil
  18. Ben o adalet kavramını, ciddi manada zeka fakiri olan bir tanıdığın aylık toplam 2900 tl burs aldığını öğrenmemle sorguladım (Artık nerelere başvurdu da topladı bilmiyorum.) Öğrendikten sonra günlerce canım sıkıldı; hatta o paraya ben sahip olsam yapacağım her şeyin hayalini kurdum. Onun değil de bizim gibi başarılı ve zeki insanların o parayı hak ettiğini düşündüm -bak sakın zeki değilim deme okuduğun okul yaptıkların zaten senin zeki olduğunun kanıtı.-

    Ama sonra fark ettim ki bunlara can sıkıp kafayı takmak hiçbir işe yaramıyor. O özendiğimiz hayatlara sahip olmak için çok çalışmamız gerekse de şimdiye kadar bunu başarmışız ve bence gelecekte de başarabiliriz. Ben hayalini kuruyorum açıkçası ve şimdiye kadar gerçekten hayalini kurup istediğim her şey nasip oldu.

    Bu arada tıpta okuyan arkadaşlarıma bakacak olursak kalmak gerçekten normal bir durum hiç canını sıkma. Umarım gelecek yıl çok çok daha başarılı olursun :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 2900 lira mıııı!!! Ya insanlar işte bir oylunu buluyor biz salağız gerçekten.

      Sil