Son zamanlarda Ben

06:24


Uzun süredir bloga yayın girmediğimi fark ettim; film ve kitap inceleyecek vaktim ve enerjim olmadığı içinde durum güncellemesi şeklinde bir yazı yazmaya karar verdim.
Komitelerim 5 haziran tarihi ile bitti ve bende eve döndüm 26 Haziranda finalim var, final çalışmasını evde yapmaya karar verdim. Eve geldiğime de çok mutluyum eğer yalnız başıma 21 gün geçirseydim kesinlikle kafayı yerdim. Burada annemin, babamın ve kuzenimin yanında hiç değilse huzurlu bir ortamda ders çalışıyorum, kendi bilgisayarımı da ders çalışmama engel olmaması için okuduğum şehirde bıraktım, o yüzden ya babamın bilgisayarından ya da telefondan giriyorum internete; biraz zorlu oluyor ama bilgisayardan kafamı kaldırabildiğim için diğer işlere zaman ayırabiliyorum. Uzun süredir kitap okumuyordum tekrar kitap okumaya döndüm, ders çalışıyorum arada da değişiklik olsun diye.
Finallerim tam bir karın ağrısı arkadaşlar, tüm yılın konuları sadece 1 final olduğu için, tüm yılın konuları 200 soruluk bir sınavda soruluyor. Eğer o sınavı geçemez isen büte kalıyorsun, onuda geçemez isen tüm yıl tekrarı var. Yani diğer fakültelerde ki gibi alttan ders almaymış, seneye veririm bu dersi gibi bir lüksümüz yok bizim maalesef. Hayır ders çalışırken yanda ki arkadaş gibi cool da değilim, götü başı dağıtmış bir vaziyette, gebersem de gitsem diye bekliyorum.
Tam bir final stresi durumuna girmiş vaziyetteyim, sigaraya nasıl başlanıyor bu aralar anlamaya başladım. Eğer üniversitede olsa idim şu an tütün sarıp Ahmet Kaya şarkıları eşliğinde dertleniyordum. Evde ise bunları yapamadığım için kendimi kolaya böreğe verdim. Obezitenin sınırlarını zorluyorum.  Yaz gelsin tam 2 hafta güneş yüzü görmemek; kitaplar, filmler, dizilerle sevişmek bütünleşmek istiyorum. 
Bu aralar nedense geleceğe dair kaygılarım artmış durumda, şehirde bunalmam ve sürekli kendimi İstanbul'a nasıl atarım diye düşünmekten kafam patlama noktasına gelmişti. 6 yıl okuduktan sonra birde uzmanlık için, doğuda bir yerde zorunlu hizmet yapacağım, ama o kadar süre hayatta kalabilir miyim bilmiyorum. Annemde okul bittikten sonra direk çalışmaya mı başlayacaksın uzmanlık mı yapacaksın diye soru sordu, bende uzmanlık yapacağım -pratisyen- hiç bir rütbesi olmayan bir doktor olarak kalmak istemiyorum dedim. Sanırım biraz bozuldular, ailem üzerimde ki maddi sorumluluktan kurtulmak istiyor, 7 yıl olan okul süresi onları da korkutuyor. Bir çok aile çocuklar okusun, evlendirelim derdindeyken bizimkiler okulları bitse de, emekli olup tatile çıksak derdindeler. Babamla zaten sürekli bir tartışma halindeyiz, ben ders çalışırken gelip ''ben bu kadar çalışsam uzaya çıkardım, ben kalem oynatmadan üniversiteyi bitirdim'' gibi çok hoş yorumlar yapıyor.
Aklımda sürekli bırakıp mimarlık okumak için yeniden hazırlansam mı diye düşünceler var ama kendimi hiç değilse o kadar tanıyorum ki, bende bir yıl daha sınava hazırlanacak cesaret yok. Hayır sınava girerim, bu bölgede ki mimarlıkları kesin kazanırım ama İstanbul'da bir mimarlık tutturamazsam, bu sefer kendime zarar veririm diye düşünüyorum. Şu finaller bir geçseydi uzun uzun düşünmek istiyorum, hiç değilse kendimi Üniversiteye alıştırmam lazım 6 yıl bu şekilde geçmez çünkü.
Evde olup para harcamadığım içinde kredimin hepsini kitaplara yatırmaya başladım ve D&R'ın altını üstüne getirdim.Ablam, İstanbul'da bu yaz tatil için gelmeyecekmiş eve, babamda gelecek görür o para göndermem gibi bir şeyler söyledi ama evde en çok lafı geçen kişi olarak ablam dediğini yapar diye düşünüyorum. Bu sene eve çıkmayı planlıyor, eve çıkarsa bende yaz tatilinin büyük bir kısmını orada geçirmek istiyorum.
Yurt dışına çıkmayı çok istiyorum bu arada ama ne annemden ne de babamdan hiç bir destek göremiyorum; ablam giderken onlara hayır deme şansı bile bırakmamıştı ama bana hangi parayla gideceksin cevabı geliyor.Lan fakirde değiliz anlamıyorum, üniversitede tek başıma evde kalıyorum, harçlık isteyince hiç yok demiyorlar ama özel harcamaya para yok gibi bir karşılık alıyorum. Annem şimdiden 1 haftalık güneydoğu turu planlıyor, babamda Antalya'ya gidecek, töbe yareabillealemin diye içimden sayıyorum bende.
Bu da çok depresif bir yazı oldu ama final stresime verin arkadaşlar çok sağlıklı düşünemiyorum açıkçası. :D

İlgili Yayınlar

7 yorum

  1. Bir an önce geçer umarım kurtulursun sende '-'

    YanıtlaSil
  2. Nasıl bir strestir bu of ben bile bunaldım okurken. Umarım atlatırsın hepsini...
    Şu sınavların yıprattığı insanları o kadar okudum ki her ne kadar mesleksiz olmaktan dolayı türlü sıkıntılar çeksem de bunları yaşamadığıma şükrettim. Zaten yaşasam da senin gibi güçlü olamazdım sanırım, ağlaya ağlaya kaçardım kabuğuma :)
    Mimarlık konusunu detaylıca düşün derim eğer gönlün varsa. Doktorluğa karşı hiç sempati beslemiyorsun gibi görüyorum, yazık 6 yıl az bir zaman değil pişman olmak berbat bir duygu.

    Ailenin planları çok özenilesi yalnız, tatile çıkamayacak bir insan olarak fena kıskandım.
    Ailede bir tek senin plansız olman ise hiç olmamış :D
    Kedili çizime de öldüm, bittim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. anneme babama çok benzemesem üvey evlat olacağımı düşünecem aslında. D:

      Sil
  3. Kıyamam sana. Sınavın umarım iyi geçer... Yeniden sınava girme işi sıkıntı. Bakalım mimarlık sevecek misin hem? Anladığım kadarıyla ailen değil sen istemişsin. Neden istedin bi kez daha düşün hatırla derim. Hem istanbul dışında nereye gidersen git küçük gelir. İstanbul başlı başına bir ülke ki

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. umaeım ya bende çok istiyorum iyi geçmesini. :)

      Sil
  4. but i want sprin,because very beautiful,beautiful birds,flowers,butterflys...

    YanıtlaSil