Rastlantılar Üzerine | Hikaye: Bölüm 1

07:11


Üzerimdeki eski püsü montumdan daha önce hiç utanmamıştım sanırım. Mavi gözlerin titrek bakışlarla yırtık dikişlerin üzerinde dolandığını görünce ki telaşımı hala unutmam. O an gözlerine oturan mutsuz ve kederli bakış, ara ara rüyalarıma girer. Aslında hikayenin de ilginçleşen ve anlatmak istediğim kısımları da o bakışlardan sonra başladı. 
Haftada en azından bir iki kere yaptığım gibi boğazı izlemek ve denizin kokusunu içime çekmek için her zaman oturduğum çay bahçesine gelmiştim. Sıcak şirin bir yerdi adı x olan bu mekanın. Hep bildiğim yere oturdum, sevdiğim çayı içip, yarı bayat simidi yiyordum ki; birden o geldi. ''Buraya oturabilir miyim?'' deyip, birden çöktü karşımdaki tabureye, benim evet dememi beklemeden. Ben ona bakarken, oda denizi izledi, 10 dakika boyunca hiç konuşmadan. Soğuktan elleri ve yüzü kıpkırmızı olmuştu, krem rengi bir montunun içinde kaybolacak gibiydi, sarı saçları beline kadar uzanırken. Ben onu incelerken döndü baktı, yüzüme sonra, kıyafetlerime, yazının başında anlattığım anı da böyle yaşadık. Birden gözlerimin içine bakarak, ''Kahve içelim mi?'' dedi. Daha düşüncelerimi toplamadan ağzımdan döküldü kelimeler ve istemsizce bir ''Evet'' dedim. '' Abi iki türk kahvesi alabilir miyiz'' diye seslendim, çay bahçesinin sahibine. Daha cümlemi tam bitirmeden abi kahveler kalsın diye bağırdı. Başka yerde içelim, olur mu? dedi. Şaşırdım, kekeleyerek olur dediğimi hatırlıyorum. Elimden tutup bir hızla Çay Bahçesinden çıktık beraber. Uzunca bir süre hiç konuşmadan yan yana yürüdük, gözlerini önünden ayırmadan yolu izliyordu, bense yol boyunca onu izledim. Adını bile bilmiyordum, hayatımın en ilginç dakikalarını yaşıyordum. Hem arada ki sessizliği bitirmek hem de ne olduğunu öğrenmek içini ''Kahve içmeye nereye gidiyoruz'' diye sordum. Şaşırdı, birden bana döndü, Hep böyle ani mi hareket ediyor acaba diye merak ettim. 
''Seni oradan çıkarmak için söylemiştim, yürümek istedim biraz. Ama istersen kahve içmeye de gidebiliriz'' dedi umursamaz bir tavırla.
''Tanışıyor muyuz'' dedim bir merakla, hiç ihtimal vermiyordum bu olasılığa ama yine de sormak zorunda hissettim kendime bu soruyu.
''Yok, seni ilk defa görüyorum, içli içli denize bakıyordun; benimde moralim bozuktu, nedense yanına oturmak istedim.'' dedi ve bu arada da çevreye bakınıyordu. Gel şurada güzel kahve yapan bir yer var dedi ve elimi tutup bir ara sokağa soktu beni, ikinci kez elimi tutuyordu. Şimdi hatırlıyorum da savrulmaktan ve bir yere sürüklenmekten bu kadar hoşlanacağım aklıma gelmezdi. Ara sokakta hızlı adımlarla el ele biraz yürüdükten sonra güzel şirin bir yere geldik. Önüne 3-4 masa atılmış, dışarıdan görünüşü şirin bir kafeydi , içerisi rahat ve güzel bir şekilde düzenlenmişti. Biz üs kata terasa çıktık, hızlı hızlı ilerliyorduk kolumu da bir an bile bırakmıyordu. Cam kenarına, merdivenlere en uzak koltuklara oturduk aniden. Bu arada gittikçe artan merakım ve hayatımda yaşadığım en şok edici olayda beynimi allak bullak etmeye başlamıştı. Yine daldı gitti ve pencereden dışarıya bakmaya başladı; uzun bir süre susacağını anladığımda ben konuşmaya başladım. ''Adın ne, ben Baran'' dedim. Dört beş saniye boyunca pencereden bakmaya devam etti ve birden kafasını çevirerek gözlerimin içine bakmaya başladı. Sonradan anlayacaktım ki konuşurken hep insanların gözlerinin içine bakıyordu.
Not: Hikayede ki insanların üstteki resimlen, hiç alakası yoktur. Her yazıya bir resim tema yüzünden koymak zorundayım.

İlgili Yayınlar

4 yorum

  1. Merhaba :)
    Sen hep böyle güzel yazıyosan her yazını okumak da bana büyük bi mutluluk verecek :))
    Devamı umarım en kısa zamanda gelir :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sağol, sınavlarım biter bitmez devamını yazmak istiyorum

      Sil
  2. Çok güzel. Ama mavi bitti mi ki?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. yoo bitmedi mavi, ama o hikaye şimdi biraz gizemli ve macera gibi olduğu için onun devamını getirmekte zorlanıyorum. o artık yaza kaldı maalesef. :/ birde o baya uzun sürecek anlatması gibi geliyor. bu ise birden aklıma esti hiç üzerinde düşünmeden yazdığım bir hikaye oldu, ondan dolayı aklımdan uçmasın diye hemen karalayayım bir şeyler dedim. :D

      Sil